Το νου μας και το μυαλό μας στα παιδιά!!!

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2020

 

Αναμφισβήτητα τα μικρά παιδιά, είτε το δείχνουν, είτε όχι, περνούν πολύ δύσκολα τις μέρες της καραντίνας. Ξαφνικά έχασαν το σχολείο, τους φίλους, το παιχνίδι, την κοινωνικοποίηση και τη χαρά που προσφέρει η επαφή με συνομήλικους. Στην αρχή διαμαρτύρονταν και αναζητούσαν αυτές τις στιγμές, αλλά στη συνέχεια συμφιλιώθηκαν με την ιδέα της απομόνωσης και της ασφάλειας του σπιτιού.

Η απομάκρυνση από τη γιαγιά και τον παππού σίγουρα τους στοίχισε και τα μηνύματα που έρχονταν σωρηδόν ότι οι ηλικιωμένοι είναι πιο ευάλωτοι στην ασθένεια, τους γέμισε άγχος και φόβο.

Πολλά απ΄ αυτά άρχισαν να χρησιμοποιούν πολύ περισσότερο υπολογιστές και tablets για να γεμίσουν το χαμένο χρόνο του σχολείου και του παιχνιδιού.

Προς Θεού όμως! Πρέπει οι γονείς να τους δώσουν να καταλάβουν ότι αυτή η κατάσταση είναι προσωρινή. Ότι σε λίγο καιρό θα μπορούν και πάλι να παίξουν με τους φίλους τους, να τρέξουν, να φωνάξουν, να τα κάνουν όλα «γης μαδιάμ» γιατί έτσι πρέπει κι έτσι αρμόζει στην ηλικία τους.

Δεν πρέπει να τα αφήσουμε να επαναπαυτούν στη σιγουριά και στην ασφάλεια ενός σπιτιού, ούτε να κυριαρχήσει ο φόβος όταν πρόκειται να βγουν από κει μέσα. Επιβάλλεται να βγουν! Επιβάλλεται να παραμείνουν παιδιά σε όλα τα επίπεδα!

Σε αυτό, οι κατ΄΄ εξοχήν αρμόδιοι υποστηρικτές, είναι οι ίδιοι οι γονείς που ήδη έχουν έναν δύσκολο ρόλο εν μέσω καραντίνας. Και του γονέα και του φίλου και του συμπαίκτη στο παιχνίδι στο σπίτι και του δάσκαλου στα μαθήματα.

Ο νους λοιπόν και το μυαλό μας αυτές τις ώρες, πρέπει να είναι στα παιδιά. Που πρέπει, μόλις τελειώσει όλο αυτό, να βγουν και πάλι στο φως! Στην καθημερινότητα που τους άρεσε και τους γέμιζε. Γιατί  όπως έχει πει ο Denis Waitley: Τα καλύτερα δώρα που μπορείς να κάνεις στα παιδιά σου, είναι οι ρίζες της υπευθυνότητας και τα φτερά της ανεξαρτησίας.